Cookies Wij gebruiken cookies om de website optimaal te laten functioneren en om in te spelen op de informatiebehoefte van onze bezoekers. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het plaatsen van cookies. Lees meer hierover in onze privacy- en cookieverklaring.

Nasrdin Dchar | Ja

Ja

Zo diep mijn waarden.

Zo diep de cultuur.

Zo diep mijn vader.

Zo groot mijn God.

Zo groot de vrijheid.

Maar wat geeft dat mij?

Zo groot mijn vragen.

Waar hoor ik bij?

 

Ik hoor bij jou.

Jij hoort bij mij.

Geen andere manier.

Zonder jou geen plezier.

Laat het maar moeilijk zijn.

 

Zo diep de liefde.

Zo waar zijn wij.

Wij zijn de weg.

Zo groot dichtbij.

 

Negativiteit,

is aanstekelijk,

maar positiviteit,

is wat ons bevrijd.

Ja zeg ja.

Zeg ja tegen elkaar.

Luister ook het geluidsfragment

Turks Fruit met Chris Peters, Bart Klever, Ali Zijlstra en Debbie Korper

Afbeelding: Gioia-Citroen

Bitter                                                                                                 Zoet

                                                                                                          Daar stond het de liefde.

Ik begon je vormen te tekenen.

                  Je zit naar mij te kijken.

Ik zit van je te houden.                                                                      
                                                                                                          Je ziet mij niet.

Aan het einde zag ik jou nog even mooi.

De voorstelling kwam niet bij mij binnen ik vond dat de tekst niet geleefd werd verteld. Voor mij was het droge tekst van de twee hoofdrolspelers. Vooral de tekst van de seks scenes die ze beschreven toen ze los van elkaar zaten. “Daar gaan ze weer” zei iemand uit de zaal naast mij. Ze vertelde het als een verhaal maar niet met een opgewonden of verliefde beleving. Ik miste de intentie van de woorden. Waarom zeggen ze die woorden? Ook waren er totaal geen pauzes in de tekst alsof de woorden van de een niet geïncasseerd werden door de ander. Alles werd snel achter elkaar en met de dezelfde dynamiek en energie verteld. Iets kan naar mijn idee zonder tekst beter worden verwoord. Door een zwoele blik bijv daar zit soms spanning in. Juist de stiltes. Of juist de seks niet laten zien. Dat wij een voorstelling ervan maken en onze eigen fantasie erop los kunnen laten alleen een schaduw zien bijv of een bewegende deken. De spanning kan minder letterlijk worden uitgebeeld bijvoorbeeld alleen een bandje naar benden trekken over de schouder. Misschien kwam het ook omdat ik boven zat en hun gezichtsuitdrukkingen niet goed kon zien dat de emotie niet aankwam. Tussen de twee zag ik ook niet helemaal de chemie, niet de magneet of de noodzaak om bij elkaar te zijn zowel fysiek als van binnen niet, dat verlangen. Mooi decor wel :)

DE VLOER OP – Theaterversie van het TV programma

Tijdens ‘De Vloer Op’ 29 september was er uitgebreid de mogelijkheid om antwoord te krijgen op de vraag: Wat is improvisatie?

Peter de Baan vertelde dat het belangrijkste is om ‘ja’ tegen elkaar te zeggen. Niet het beeld vasthouden dat je van tevoren bedacht had. Als je tegenspeler iets beweert is dat zo. Anders krijg je een wel eens niet eens spelletje. Het is volgens hem niet in de huid kruipen van een personage maar opzoek gaan naar de raakvlakken van de eigenschappen en gevoelens van de acteur zelf. Het is een variatie van de rol die de acteur speelt. Als die rol ver van je af staat heeft Guido Spek een tip: Bedenk waarom dat personage zo is. Wat zijn de beweegredenen van de acties? Dan kan je makkelijker een heel slecht of boos personage spelen. Woede komt vaak voort uit liefde. Je bent soms sneller boos op iemand van wie je houdt.

“Heb je meteen een idee wat je gaat doen als je de vloer opgaat?”, vroeg iemand uit de zaal. Oda Spelbos: “Soms heb je meteen een idee en soms kom je er naarmate je bezig bent achter. Dan moet je er maar op vertrouwen dat de ideeën later binnenkomen. Je moet de angst toelaten en accepteren. Bij elk ander werk heb je verwachtingen, dat hoort er gewoon bij. Als het improviseren lukt is de euforie wel groter. Je moet jezelf geloven dan gelooft de ander het ook.”

Wat is het verschil met de televisieserie en de toneeltour van ‘De vloer op’? Op televisie komt het totaal anders over en kunnen mensen wegzappen vertelde Peter. Er moet meer in geknipt worden om de aandacht vast te houden. Voor de televisie is het ook belangrijk om een goed en duidelijk einde te hebben. Twee derde moet goed zijn van één opname-avond voor één aflevering. Zijn voorkeur? Het toneel. Dat is ‘de moeder’ waar het begint.