Cookies Wij gebruiken cookies om de website optimaal te laten functioneren en om in te spelen op de informatiebehoefte van onze bezoekers. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het plaatsen van cookies. Lees meer hierover in onze privacy- en cookieverklaring.

Holland Dance | Talent on the move

Een moderne dans performance van internationale studenten van Codarts. Een voorstelling met wisselend succes. Tussen alle dansen door vertellen studenten hun verhaal. Hoe zijn zij gaan dansen? hoe zijn zij bij Codarts terechtgekomen. In theorie een leuke toevoeging aan de dansvoorstelling. In praktijk teleurstellende motivaties en weinig toegevoegde waarde. De dansen zelf daarentegen waren stuk voor stuk inspirerend en van hoge kwaliteit. Vooral de dansen die in grote groepen werden uitgevoerd spraken mij aan. Daarin was goed te zien hoe geleerd deze dansers waren. Mooie danstechnieken en inleving. Er werd ook gedanst zonder muziek, perfect synchroon. Samengevat: de verhaaltjes tussendoor mogen van mij achterwege gelaten worden, maar de dansvoorstelling is mooi en zeker de moeite waard.

Turks Fruit met Chris Peters, Bart Klever, Ali Zijlstra en Debbie Korper

Turks Fruit. Iedereen heeft er wel eens van gehoord. Het bekende boek van Jan Wolkers en de verfilming van Paul Verhoeven zijn al door miljoenen mensen gelezen en bekeken. Deze theatervoorstelling doet daar zeker niet voor onder. De vier hoofdrolspelers (Olga, Eric en de ouders van Olga) weten het verhaal op een komische, ontroerende en vooral pakkende manier te vertolken. De seksscenes worden op een beeldende manier omschreven waardoor de voorstelling niet vulgair wordt en niet af doet aan het boek en de film. In de zaal zitten veel oudere bezoekers. Bezoekers van middelbare leeftijd en een klein aantal jongere dat deze voorstelling voor school moet bezoeken. De zaal zit half vol. Zonde als je het mij vraagt. Inwoners van Ede en omstreken. Kom vaker van de bank. Laat Netflix een avondje links liggen en kom genieten van een theatervoorstelling bij Cultura! Theater is voor jong en oud. Net zoveel spanning, ontroering, humor en romantiek als op de tv, maar dan van dichtbij en in z'n meest pure vorm.

Carmen van Kiev Ballet

Wie vooraf het verhaal van Carmen niet heeft gelezen, snapt waarschijnlijk niet waar het stuk over gaat. Het ballet begint. Het doek gaat open. De dansers dansen niet synchroom. Dansen ze nou in canon of gaat het gewoon niet goed? Ik denk dat laatste. Geen mannen in witte leggings en geen vrouwen met tutu's, maar wijde broeken en jurken. Dat had ik niet verwacht. Deze kleding neemt je als kijker wel goed mee terug in de tijd. Mijn eerste ervaring met ballet is totaal anders dan ik van te voren had verwacht. Of toch niet? Halverwege de eerste akte komt er dan toch een lange gespierde man het podium op met een strakke witte legging. Ook de dansers dansen steeds meer synchroon en de twee leaddansers zijn geweldig. Zo is het toch nog de balletvoorstelling geworden waar ik op had gehoopt.

THRON van Krisztina de Châtel

De dans begint met de warming-up. Een voor een komen de dansers de vloer op. Helemaal synchroon bewegen de dansers in vierkantjes over het podium. Dezelfde beweging wordt alsmaar herhaald en herhaald. Na een aantal minuten verandert de beweging of wordt er een beweging toegevoegd. Dit gebeurd gedurende de hele voorstelling. De kracht van de herhaling. Na de warming-up begint de wedstrijd. De bewegingen worden steeds groter, steeds intenser en steeds gecompliceerder. Waar ik in het begin nog dacht: dit kan ik ook wel, ben ik nu toch erg onder de indruk van de kwaliteiten van de dansers. Alle bewegingen blijven krachtig en gecontroleerd. In de laatste paar minuten van de wedstrijd gaat het er hard aan toe. De muziek zwelt aan en de dansers vliegen in een serie van beweging over het podium. Bezweet maar gefocust. Dan stopt de muziek. Het licht gaat uit. De wedstrijd is over. Hebben de dansers de wedstrijd gewonnen? Ik denk het wel. Door de vele herhalingen zijn er momenten dat mijn gedachten kort afdwalen, maar over-all vind ik THRON een knappe voorstelling met een goede choreografie en sterke dansers.

WO-MAN van Golden Palace

Wie ben ik?

ik ben ik
ben ik vrouwelijk?
ben ik mannelijk?
wat is vrouwelijkheid?
wat is mannelijkheid?
waar ligt de grens?
wanneer voel ik mij vrouw?
en waarom?
wanneer voel ik mij man?
en waarom?
wat doet het ertoe?
weg met die hokjes
weg met die labels
iedereen is uniek
ik ben uniek
ik ben ik

DE VLOER OP – Theaterversie van het TV programma

Zaterdag 29 september was in Cultura de voorstelling "de vloer op" te zien. De theaterversie van het welbekende tv-programma waarin acteurs een improvisatieopdracht krijgen over een actuele situatie of een dilemma. Deze opdracht werden in Cultura op komische en soms ontroerende wijze vertolkt. De host, Peter de Baan, geeft de opdrachten met zijn Morgan Freeman-achtige, voice-over waardige, donkere stem. Een voorbeeld van een opdracht is: voor een cursus 'sober leven' zitten jullie zes uur lang op een open plek in het bos met alleen elkaar en een fles water. Deze opdracht ging van: lachend smachten naar een glas rode wijn, nieuwe schoenen en een openhaard, naar aan elkaar vertellen dat ze met elkaars man naar bed zijn geweest en het gegeven dat een van de twee nog maar een maand te leven heeft. Door de hele show heen gingen de acteurs door een rollercoaster van emoties. De twee dames, Oda Spelbos en Saskia Temmink sprongen er tijdens de voorstelling voor mij met kop en schouders bovenuit. Met veel beleving in nieuwe inbreng wisten zij elke opdracht naar een hoger niveau te tillen. Een leuke toevoeging was dat het publiek tussen de opdrachten door vragen mocht stellen aan de host en de acteurs. Hierdoor ontstond veel interactie tussen het publiek en de spelers waardoor het publiek ook tijdens de opdrachten meer mee leefde en mee lachte met de acteurs.

De theater versie van 'de vloer op' is naar mijn mening een upgrade van het televisieprogramma. Door de kleine zaal en de intieme setting bleef het publiek bij elke opdracht geïntrigeerd kijken naar de improvisatiekunsten van de acteurs, tot dat Peter de Baan de woorden "en tot hier!" uitsprak. ik moet toegeven dat het ene stuk leuker was dan het andere, maar al met al was het een succesvolle avond waar ik erg van heb genoten. En tot hier!