Cookies Wij gebruiken cookies om de website optimaal te laten functioneren en om in te spelen op de informatiebehoefte van onze bezoekers. Door gebruik te maken van onze website stemt u in met het plaatsen van cookies. Lees meer hierover in onze privacy- en cookieverklaring.
Afbeelding: Theaterzaal

BLOG: Het seizoen gaat weer van start, maar wie bepaalt eigenlijk wat er op het podium staat?

13-9-2018

Blogger Hilde dook in de wereld van theater en ging op zoek naar antwoorden

Het nieuwe theaterseizoen gaat beginnen, ik kan niet wachten!
Na het doorbladeren van de gids, blokken allerlei voorstellingen mijn avonden. Knap vind ik dat, hoe ze me met een enkele regel enthousiasmeren.
Al oriënterend vraag ik me af hoe eigenlijk bepaald wordt waaruit ik kan kiezen. Wie selecteert deze voorstellingen? Wie maakt de planning? Waarop worden keuzes gebaseerd? Na wat brutale vragen aan Trijn Romein, verantwoordelijk voor de theaterprogrammering bij Cultura, weet ik meer over de puzzel. Dit zal ik jullie niet onthouden.

Wanneer veel insecten aan hun winterslaap beginnen, nemen de theaterregelaars het krioelen voor een aantal maanden over. Informatiedagen vol proefoptredens, telefoontjes, bezoek en email vanuit impresariaten en vertegenwoordigers nemen het leven van de theaterprogrammeur over. Ja, de connotatie is hier lichtelijk jaloers. Bij specifieke wensen, zoals een voorstelling over een (maatschappelijk) thema, volgt een gerichte zelfstandige zoektocht. Zo gaf ons dat vorig jaar ‘Ma’ met Eric Corton en dit jaar WO-MAN door Golden Palace.

Er wordt nauwkeurig gepland, onderhandeld en binnengehaald, waarbij de programmeur waar mogelijk eigen keuzes maakt. Cabaretiers voorop, die trekken publiek. Een bekende naam als onbetwistbaar sieraad voor het programma. Een getoetste verdeling bepaalt hoeveel voorstellingen in ieder genre aangeboden wordt. Collega’s van binnen en buiten delen hun kennis, oorstrelend. Samen groeien en leren voor het algemeen belang, en het bereiken van een weids publiek.

Hoewel ik vaak plaats heb mogen nemen, voelt iedere avond anders, in het theater van Ede. De opwinding stuwt me langs de theaterconducteur naar de zaal. Hier zetten het decor, de ontvangst en belichting de toon. De zaal heeft een fijne, niet massale grootte en de akoestiek is top. Cultura is daarom gewild als try-out theater en geeft het podium aan veel muzikale acts.

Trijn vertelt me dat het kiezen van de uiteindelijke voorstellingen voornamelijk gebaseerd is op kennis van de doelgroep, door marktonderzoek. In Cultura worden bezoekers bijvoorbeeld regelmatig gevraagd naar hun mening en wensen. Ik was me daar niet van bewust, maar als theaterganger heb ik dus een vinger in de pap! De beruchte cijfertjes zijn uiteraard een drijfveer. Er wordt overlegd met directe concurrenten en collega-theaters. Maar meer nog komt het aan op ervaring en, mijn favoriet, fingerspitzengefühl. Ook voor Trijn is het kiezen uit een immens aanbod aan voorstellingen, gepresenteerd in mooie boekjes met gelikte teksten. Zoek dan maar eens op basis van enkele regels, doordrenkt met marketingjargon, de parels die passen op het podium van Ede.

De verscheidenheid zorgt ervoor dat er voor iedere bui wel iets te vinden is. Het verbaast me hoe vaak de door mijn eigen fingerspitzengefühl geselecteerde voorstelling, achteraf precies bleek wat ik nodig had. Deze ontroering en emotie in toeschouwers’ ogen, dat is het doel. Die vullen de theaterprogrammeur met gepaste trots en maken haar klaar voor het volgende hectische deadline-seizoen.
En ik? Ik ga een volgend programmaboekje verwonderd uitpluizen. Hoe heerlijk om te leren en tegelijkertijd het ‘je ne sais quoi’ eens niet los te hoeven laten!

Door Hilde Kema
Hilde is voormalig Theaterkijker van Cultura en blogt voor Cultura over theater en het theaterleven.
18 september 2018